Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIV

TOEN Magda uit was, had Christy het huis alleen. 'tWas voor het eerst sedert ze uit Brussel terug waren en ze bedacht, wat ze in haar vrijen tijd ging doen. Er was zooveel, zóóveel. Ze had eerst gedacht heelemaal niets te doen en rustig te gaan zitten denken; toen, even naar haar kamer gegaan om haar handen te wasschen, vond ze het prettig zich te verkleeden en tusschen al haar jurken zocht ze die, welke ze in Brussel gedragen had. Lang stond ze voor de kast, verzonken in gedachten. Brussel! Hoe ver alles nu scheen. Ze ging naar haar toilet en bekeek zich! Mooi was ze, dat wist ze wel. Ze vertrok haar mond en deed de oogen half toe, voor het eerst coquet lachend tegen wie zij was in den spiegel.

Ze was in een, haar tot nu toe, onbekende stemming ... In haar was het feest. Om niets, om alles ... Ze bedacht zich, liet haar kleeren vallen. Ze vulde het bassin met water en deed erin regenen de gouden kristallen van een flesch Rimmels badzout, veel te veel, maar dat kon haar niets schelen, vandaag wilde ze alles en van alles te veel. Er was geen reden om zich nog eens te wasschen, maar het water was geen water: 't was nu een middel om met zich zelf bezig te zijn. Zoo moet de stemming van vrouwen zijn,

Sluiten