Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en ingehouden ergernis en iets heel zachts en liefs en vrouwelijks.

Toen zei hij: „Ja, die, dat is een soort, waar we nog lang niet over uitgedacht zijn."

„Gevaarlijk en verachtelijk zijn ze toch," zei Magda.

Van Weele keek haar strak aan, bedacht zich even en zei toen langzaam: „ Ja, dat zijn ze wel, maar ook ontzettend beklagenswaard, 't Zijn de Ahasverussen in de wereld van 't sentiment, de eeuwia rusteloozen."

„Bent u een Don Juan?" vroeg Christy.

„Kind," schrok Magda.

„Waarom, Moeder, waarom mag ik dat niet vragen? Ieder is toch zooals hij is en we kunnen er toch niets aan doen."

Magda vond het onaangenaam, meende echter, met op Christy's redeneering in te gaan, de zaak nog maar te verergeren. Ze keek van Christy naar VanWeele, die zat roerloos en in denken verloren. Men hoordeluid en onbarmhartig, immers de wijdte aangevend van de gaping, het seconden tikken van de klok.

Er hing een nijpend-spannende verwachting tusschen Christy en den man. Magda was nu gelaten, zooals iemand is, die in een maalstroom bemerkt, dat tegen den stroom oproeien geen zin heeft... en fatalistisch zich drijven laat.

Sluiten