Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voelde niets dan een groote tevredenheid en als een rust, die diep in haar viel.

„Moeder, 't is afschuwelijk. De menschen zijn zoo bang. Ze willen hun geld halen op de bank en ze dringen voor alle kruidenierswinkels."

„Ja, 't is vreeselijk — maar 't moest komen."

„Moest?Moet er danooitietsslechts,Moeder?"

„Alles moet: anders zou 't wel niet gebeuren."

„Als ze in ons land komen, ga ik ook. Dan bied ik me aan als spion en ga dwars door hun leger..."

Christy's wangen gloeiden. „Laat ze maar komen, hoor! Kenau Hasselaar was geen unica, er zouden er nu duizenden zijn. Ik ben zoo blij, dat ik rijden en schieten kan."

„Kindje, kindje," suste Magda.

„Laat ze maar komen! Ik hoorde zeggen, dat onze soldaten allen de grens over wilden om België te helpen — natuurlijk fijn! Wat 'n bende schurken toch, die zoete Duitschers."

Magda stond verbaasd. Nooit nog had ze Christy zoo gezien.

„Inkwartiering krijgen we ook, zeggen ze in 't dorp. We krijgen vast Van Weele. Heerlijk!"

„Kind, kind, bedaar toch. Is er nog iets heerlijk, als er zoo'n onheil over de wereld komt?"

Nu drong alles tot Magda door, nu eerst, nu ze heel gerustgesteld was en zeker van het feit, dat Christy Van Weele niet meer gezien had en dat er

Sluiten