Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelukkig, schoof haar stoel opzij en achteruit, zoodat voor hem nu plaats naast haar was.

Maar hij praatte niet over hun tweeën, zooals ze verwacht had. Hij wendde zich tot den kolonel en sprak over veel militaire zaken. Deze meende gauw weer weg te moeten: inspectie van paarden en mannen, zien of alles sliep en goed verzorgd was. Maar dan nam een collega dat van hem over en hij bleef.

Later werd er muziek gemaakt. Majoor Andrea speelde zijn eigen compositie en Moilliet zong langzaam een lied vol wee. Magda voelde zich een langzamen dood sterven. VanWeele had haar nu vergeten, hechtte zich aan Christy als aan iemand, waarbij hij hoorde en soms hoorde Magda hun lach, die was absoluut onschuldig en frank, maar dat hielp haar niet. In haar woedde de jaloezie.

Andrea speelde nu een Sonate van Beethoven en buiten op het groote terras zag Magda de Silhouetten van Christy en Van Weele en plots was het haar, als zag ze, dat het zóó zou zijn, die twee en óm haar altijd en altijd weer de ontzettende eenzaamheid. Beethoven sprak en vertelde, maar Magda hoorde nu niets meer. Nu woedde alleen nog gruwelijke jaloezie en op haar eigen kind. Ze bespiedde die twee daarbuiten angstig en de woorden, die tot haar gezegd werden, gleden langs haar en later, als ze over dit alles dacht, kon ze niet be-

Sluiten