Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

laatste dagen waren geweest zonder strijd. Voor 't eerst had hij iets héélemaal gedaan en een mensch alleen begeerd, zonder speculaties, zonder behoefte aan intrige of romantiek. Zou dat nu alles uit zijn? Zou dit weer het begin zijn van een nieuwe periode van onrustig zoeken, alles willen, niets volkomen willen? Zou dit 't bewijs zijn, de proef op de som, dat hij voor eeuwig verloren was? Hij zag voor 't eerst zijn aanvallen van neurasthenie als een straf, als een maatregel van gerechtigheid van een onzichtbare macht.

Maar nu bedacht hij toch, hoe zelfs nu geen beeld, van welke andere vrouw ook, zich aan hem opdrong. Vroeger, bij zulke aanvallen en in de periode direct daarna, waren ze hem verschenen in cortège, hadden woedend fantastische ideeën hem geplaagd. Nu was er niets van dat alles. Alleen een wee gevoel van leegte, als hij overdacht, hoe Christy misschien ineens zich van hem af zou keeren, hoe ze angst voor hem hebben zou en hoe misschien iets in haar gebroken zou zijn voor altijd.

Hij stond moeilijk op, schudde zich als een natte hond. De avond was zachtaan gevallen. Honger had hij en nu ging hij dan de stad maar in. 't Was nog lang niet goed met hem, al was 't ergste voorbij en al begon de stijging. Nu kwam het stadium van zelfwantrouwen en zèlfaantijging.

Nu lagen de jaren voor hem, topografisch aan-

Sluiten