Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door voorbijgegane passie en gemeenschappelijk belang.

Eens had Magda van Weele's felle passie nog voelen oplaaien, 't Was op een avond,dat zesamen thuis waren. Magda had zich met 't opensnijden van een boek in den vinger gesneden. VanWeele zag het bloed, sprong op en zoog het wondje uit.

Toen was Magda geschrokken van zijn door passie lijkbleeke gelaat. Omdat daarna alles rustig gebleven was, was Magda'svrees geluwd.En niets deed dan ook de plotselinge en verschrikkehjke ontknooping vermoeden.

't Was een avond, dat Christy bij vrienclinnen in de buurt kwartet speelde.

VanWeele en Magda hadden eerst wat gepraat en op 't eind van den avond had Magda voorgelezen „Sous la tente" uit Flaubert's „Salammbo". 't Was doodstil in huis en Magda's diepe, violette stem nuanceerdeMatho'senSalammbö's woorden, als waren het de hare en die van een geliefde. Van Weele had ademloos toegeluisterd. Opeenslag hij aan haar voeten en kermde: „Magda, Magda!"

Ze stond op en zei koud: „Schoonzoon!"

„Wat beteékent dat woord? Een man ben ik en een mensch en ik heb je hef!"

„Schoonzoon!" zei Magda weer. Maar haar stem beefde en de hand, die ze op zijn voorhoofd legde, brandde in koortsgloed.

Sluiten