Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik dacht, hoe ook mijn leven

Als deze dag vergaan

En einden zou en even

Deed dit mij droevig aan.

Als zand, dat door de vingers glijdt,

Verging mijn lente en zomertijd,

En mijne najaarsdagen

Vergaten vrucht te dragen.

„Ik kom met leege handen"

Maar al mijn bitterheid

Verging in 't zachte branden

Van Gods afwezigheid,

Die ruischte door de stilte alom

En zachtkens sprak mijn ziel: „Ik kom,"

— En zoet scheen mij die schande —

„Ofschoon met leege handen "

Als wind door popelbladen,

Bewoog zich iets in mij,

Als waar met Zijn genade

Mijn God mij zeer nabij.

Mijn handen rustten in mijn schoot,

Mijn hoofd was naar het avondrood,

Dat blinkend was gebleven,

In stil geluk geheven.

Sluiten