Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

worden. »Kijk, zoo mooi ben ik! Straks moet ik mijn leven geven. — Dat barbaarsche gebruik bestaat nu niet meer, men vond het te wreed, {opgewonden.) Maar neen, in de twintigste eeuw, de eeuw der verlichting en beschaving worden jonge mannen met trommelslag, muziek en vliegende vaandels ter slachtbank geleid. (Luid rumoer, de jongens en meisjes haastig af.) Nu is er een pijnloos slachtverbod voor het vee, maar voor ons menschen is dat niet noodig.

Zevende Tooneel.

Jules (wanhopig). Stil Wouter! Toe, bedaar jongen!

Wouter.

Bedaard zijn? Kun jij dat zeggen, jij die straks je bruid, je vader en moeder, alles wat je lief en dierbaar is, moet verlaten?

Jules.

Kerel, maak me het niet zoo moeilijk. (Hij ondersteunt Greet, die machteloos tegen hem aan valt.)

Martha (wringt schreiende de handen)

O, dat die verschrikkelijke ramp over ons moest komen. O God, waarom ? Leefden we niet tevreden en gelukkig met elkaar? Was heel ons dorp geen groot huisgezin, mijnheer de Pastoor onze vader?

Pastoor (drukt haar de hand). Goede moeder Martha, hoe wreed wordt je geluk verstoord.... en .... juist op dezen dag.

Sluiten