Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Heuvelmans.

Wie weet of het niet weer goed wordt, toch zal de tijd komen, dat ze vereenigd worden.

Jules.

Neen, dat geloof ik niet. Zoo juist hoor ik zeggen dat boerin Daalemans van »Zonheuvek plotseling een eind aan haar leven heeft gemaakt.

Heuvelmans.

Pastoor is er heen, jammer, zoo'n jonge vrouw nog.

Jules.

Ze zou het in een vlaag van waanzin hebben gedaan. Wie moet nu voor die ongelukkige stumpers van kinderen zorgen. — De vader blind, de moeder dood! Wat 'n rampen toch, iederen dag een ander ongeluk en wat zal het einde nog wezen?

Heuvelmans (aarzelend).

Ja, 't is treuring, diep treurig. En toch ...

Jules.

Wat wilde U zeggen, vader Heuvelmans?

Heuvelmans. Och, ik wilde maar zeggen, dat...

Jules (ongeduldig).

Nu dat?

Heuvelmans. Dat er nog lichtzijden zijn, in de somberste tijden, jongen!

joles.

Ik begrijp U niet! (Ziet de twee bundeltjes). Hoe komen die bundeltjes hier?

Sluiten