Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SCHAAMT U!

We schamen ons voor onze Ouders,

Als Vader nog een propje lust;

Als Moeder, bij 't afscheid nemen,

Ons schreiend op de wangen kust.

We schamen ons voor onze Vrouwen,

Wanneer ze dom en vroolijk zijn,

En als ze in gezelschap zeggen:

„Mijn man kent heusch geen woord Latijn!"

We schamen ons voor onze jongens,

Wanneer ze geen examen doen;

We schamen ons voor onze meisjes,

Wanneer ze spreken van een zoen.

We schamen ons voor onze meening,

Wanneer die soms nadeelig is,

Voor onze beurs en onze zaken,

Of voor een flinke erfenis.

We schamen ons voor onze liefde,

Voor ware toegenegenheid,

Wanneer we, jong en onbezonnen,

Verliefd zijn op een keukenmeid.

We schamen ons voor kleine deugden,

We houden ons bedeesd en klein,

Wanneer er menschen om ons henen,

Een weinig minder deugdzaam zijn.

We schamen ons voor onze armoe,

Wanneer een rijke ons beklaagt;

We schamen ons voor onze weelde,

Wanneer een arme ons wat vraagt.

We schamen ons voor onze tranen,

Wanneer we op een Kerkhof staan;

We schamen ons wanneer we sterven,

En tweede klas de kist in gaan.

Wat niemand van ons hoort of ziet Och, daarvoor schamen wij ons niet...

Krekelzangen.

I

Sluiten