Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Marie-Louise trok een pruilmondje. „Jij houdt van deze mode omdat't je staat," viel ze plotseling vinnig uit.

Henriëtte rees op, sloeg den arm om het middel van Marie Louise en trok haar vóór den spiegel. Met een snelle beweging stak zij een paar kaarsen op de lustres aan, zoodat warm gouden licht uitpinkte en gulden schijn haar beider hoofden omvroolijkte.

„Is dat niet allerliefst?" vleide Henriëtte, zelf neerduikend, zoodat Marie Louise alleen haar eigen beeld in het glas weerkaatst zag.

„En zal vicomtesse de Prade niet ook een verrukkelijk nestje hebben als cabinet de toilette? Met evenveel kostbare doosjes en byouteriën en kanten als vroeger haar moeder?" Marie Louise lachte weer. „Jij brengt mij altijd weer in mijn humeur," zei ze vroolijk.

„Je moest eens bij Moeder komen als ze haar vapeurs heeft en haar tot bedaren brengen."

„Merci!" weerde Henriëtte af. „Voor verpleegster deug ik alleen bij zware zieken."

Sluiten