Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Henriëtte Amélie kwam tegenover haar zitten en begon op vertrouwelijker) toon:

„Deze Abdis is hier nog niet lang; zij is vriendelijk, maar mij nog niet zoozeer genegen als de vroegere, die gestorven is. U moet niet vergeten, dat ik protestant ben; dat schept altijd een afstand. Neen, niet tusschen u en mij bijvoorbeeld, maar wèl tusschen de religieuse zusters en mij."

„Ik ben catholiek," merkte de vicomtesse ironisch op; „dus als zij mij logeeren..."

„Maar ik zou de toestemming tot uw logeeren moeten vragen, het zou een gunst zijn, aan mij bewezen. En ik wil liever vooreerst nog geen extra gunsten vragen."

„Ja, in dat geval..."

De vicomtesse brak af, zweeg nadenkend.

„Eerlijk gezegd," begon Henriëtte weer, „begrijp ik toch niet goed, wat u er voor genoegen in zoudt vinden, u hier te behelpen, terwijl u in uw eigen woning alles heeft wat u wenscht."

Om de lippen der vicomtesse kwam een fijn lachje spelen.

„Misschien heb je gelijk," gaf zij toe. „Mis-

Sluiten