Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Henriëtte blikte kalm naar het andere salon. „Draagt monsieur Préveux zelf voor?" vroeg zij. En toen Madame de Priaville knikte als antwoord: „dan ga ik luisteren, ik heb het hem beloofd."

Zij stond op, neeg licht het hoofd naar de Mirabeau als dankte zij hem voor iets wat hij gesproken had, ging dan langzaam heen.

De Mirabeau's oogen volgden haar; ook de vicomtesse blikte schuins over haar waaier heen in die richting.

Toen de Mirabeau het hoofd wendde, ving hij een vonkenden blik uit de donkere oogen van zijn geliefde. Doch terstond werd de vonking gedoofd achter de half gezonken leden.

Aan de clavecimbaal werd opnieuw gezongen en licht stemmengeroes suisde over uit de verwijderde hoeken en het andere salon.

„Madame de Néhra is behoorlijk nietwaar ?" vroeg de vicomtesse op schijnbaar argeloozen toon.

„Zij is buitengewoon; een vrouw zooals' ik er nooit één ontmoet heb", betuigde de Mirabeau zonder eenige reserve.

Sluiten