Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moesten vrouwen geweest zijn, die meer voor hem beteekend hadden: Madame de Monnier, met wie hij naar Holland was gevlucht en zijn vrouw, wier eisch tot scheiding hem een ontroerend pleidooi had geïnspireerd.

Henriëtte Amélie had in de salons van Madame de Priaville hooren spreken over dat pleidooi vóór de rechtbank te Aix, waardoor mannen en vrouwen tot tranen toe ontroerd waren geworden : in den kring der vicomtesse werden er spottende opmerkingen over gemaakt, omdat niemand geloofde in de oprechtheid van de Mirabeau's verlangen, een nieuw samenleven met zijn vrouw te beginnen en de vicomtesse zelf had beweerd, dat het meer de marquis de Mirabeau, de vader van den comte was, die een hereeniging van de gescheidénen wenschte dan de Mirabeau zelf.

Aan Henriëtte Amélie scheen dit raadselachtig. Kon iemand een zoo machtig ontroerend pleidooi houden voor een zaak, die hij in zijn hart niet verwezenlijkt wenschte te zien? Kon het niet zijn dat de Mirabeau, toen de rechtbank den eisch tot scheiding had bevestigd, zich

Sluiten