Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zachtjes streelde haar hand Suzanne's warrelige krullen en haar stem had een innig diepen klank:

„Lieverd, wat je gedaan hebt was verkeerd..."

„Wat Moeder deed was veel erger!"

Het klonk als een schreeuw van pijn. En Henriëtte begreep, wat het smartelijkst was voor het kind.

„Ik wist wel dat veel dames een amant hadden. En ik dacht... ik dacht, dat 't iets moois was of iets prettigs. Maar dat was leelijk en akelig ..."

Plotseling hief zij het hoofd op en weer kwam iets als wilde wanhoop over haar trekken.

„Als ik ongemerkt weg had kunnen komen, zou ik vader geroepen hebben!"

„Kind!"

Henriëtte voelde iets als weerzin en schaamte. Donkere blos sloeg haar over de wangen en vergeefs zocht zij naar woorden, die de pijn in Suzanne's hart zouden verzachten. Zij vond niet anders dan verontschuldigingen voor het gedrag van Suzanne's moeder, zooals men ze in de wereld uitspreekt voor een liaison, maar zij

Sluiten