Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had hij hare bewogenheid niet opgemerkt, „die geschiedenis is zóó bekend..." Henriëtte knikte.

„Ja," erkende zij, met even een pijnlijk mondvertrekken. „U weet wat „men" ervan vertelt." Zij zweeg een oogenblik en keek hem aan, nu zonder blozen, in hare klare oogen een uitdrukking van lieve vertrouwelijkheid.

„Maar men is altijd blij, iets kleins te kunnen vertellen van iemand, die boven het algemeen uitsteekt."

De Mirabeau schudde het hoofd.

„Ik heb nooit boven het algemeen uitgestoken," wierp hij tegen, doch de laatdunkende glimlach om zijn mond verzwakte de kracht der tegenwerping. „Integendeel; ik heb mij steeds misdragen; van mijn jeugd af heb ik de wetten der moraal en de een of andere maatschappelijke instelling beleedigd. Ook wel de goddelijke, als de kinderliefde. Zelfs tegen de natuurwetten ben ik ingegaan: in de gevangenis van Vincennes, op mijn dertigste jaar, ben ik zes duim in de lengte gegroeid."

„Daar had uw wil toch zeker weinig schuld

Sluiten