Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oordeeld waren, niet gehouden te worden. Want die ze ontving geloofde er niet in en die ze gaf, deed het niet dan half gemeend, omdat hij voorvoelde hoe zijn verlangen naar teedere tegemoetkoming opnieuw teleurgesteld. zou worden.

Zoo was de Mirabeau's leven rijk geveest aan passie, rijk aan toekomstverwachtpgen, rijk vooral aan geestelijk werk, maar arm aan teederheden, en aan de kleine 4ieve dingen, waaraan zijn natuur behoefte had.

Henriëtte's bijzijn nu bevredigde iets van die. behoefte en zoo was zijn hartstocht vóórhaar in den korten tijd, dat zij elkander kenden, uitgegroeid'tot een meer volkomen liefde dan er ooit in zijn leven geweest was.

Toen hij weer sprak, borg zijn stem een: klank van stille innigheid.

„Vanwaar heeft u dat groote vertrouwen in mij?"

Henriëtte leunde achterover, zoover de houten stoelleuning dat toeliet.

„Vanwaar weet ik niet. Maar ik heb dat vertrouwen," betuigde zij eenvoudig en ernstig-

Sluiten