Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eerst één uit je hoofd leer en. Wil je 't probeeren ?"

„Och... waarom?" kwam Suzanne onwillig.

„Omdat ik het wil. Je bent een beetje ziek en ik ben je dokter. En die fabel is mijn medicijn. Lang zoo akelig niet als aderlaten. Je hebt mij alleen maar eiken regel na te zeggen."

Henriëtte begon:

„Sur le bords d'un puits trés profond...

Suzanne sprak de woorden na.

„We zullen wedijveren, wie 't eerst het heele vers kent," stelde Henriëtte voor.

Suzanne's belangstelling was gewekt.

„Kent u 't heusch nog niet?" vroeg zij.

„Neen, werkelijk niet. Geen woord uit mijn hoofd".

Na den vijfden regel werd Suzanne slaperig, hare oogleden tipten dicht.

Henriëtte las door met zachte eentonige stem, telkens het vers herhalend, tot Suzanne rustig sliep.

Toen zat Henriëtte Amélie stil peinzend testaren naar het slapende meisjesgelaat, dat zóó in rust, jonger scheen dan wakend. Een wonder leek

Sluiten