Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zonder de gekunstelde rethoriek, gebruikelijk bij de voordrachten m de salons. Henriëtte luisterde genietend; zij voelde hoe door die verzen een stroom ging van bedwongen hartstocht, die ook het verstandelijke dat dat de symboliek had uitgedacht, in dienst nam, zoodat ten slotte het sentiment zuiver opwelde uit eiken regel en elk beeld.

Toen Préveux zweeg, reikte zij hem de hand ten teeken van dank.

Hij kuste eerbiedig hare vingers en haar het papier reikend, vroeg hij schuchter:

„Wilt u het van mij aannemen?"

„Ik? U wilt het toch doen drukken?"

Préveux schudde het hoofd.

„Waarom? Wat heb ik er aan of duizend ^onverschillige oogen het lezen?"

„Er zullen ook nier onverschillige oogen over gaan."

„Het is mij genoeg, wanneer ik weten mag, dat u het leest. Of reeds wanneer u het in bezit heeft."

„Dat mag u niet genoeg zijn," ijverde Henriëtte. „Al kon uw gedicht maar aan één enkel

Sluiten