Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Voor een landing der Engelschen op de Hollandsche kusten, waartegen men zich hier te lande met eigen krachten zou moeten verdedigen.

Engeland toch zag met leede oogen den toenemenden bloei en de ontwikkeling van Antwerpen aan, welke stad Napoleon grooten steun verleende en generaal Cranfort verkondigde openlijk in het Lagerhuis dat Antwerpen, Vlissingen en Terneuzen vernietigd moesten worden.

Voortdurend kruisten kleinere Britsche schepen op de Hollandsche en Zeeuwsche stroomen en trachtten de opvarenden in verbinding te komen met de bewoners van Walcheren.

Engelsche, Hollandsche en Fransche nieuwsbladen verspreidden uitvoerige berichten aangaande de uitrusting der Engelsche vloot en het samentrekken van troepen op de zuidkust van Engeland.

De deur van „Het Gouden Anker" werd opengeworpen, een jonge, kloeke zeeman trad binnen, terwijl tegelijkertijd een windvlaag een paar der kaarsen deed uitgaan.

„Houd die deur toch in je pooten," riep de dikke kroeghoudster den binnenkomende toe.

„Ha, daar is-ie eindelijk!" begroette Bill den laatstgekomene. „Wel Bob, ben je geslaagd? Waarom kom je zoo laatP Der is toch geen onraad?"

„De kerel was vervloekt taai, maar eindelijk heb ik de koffie toch gekregen, een stuiver beneden den vorigen prijs, maar... geld bij de visch. Als het lukt een mooie slag, maar anders... Het is een groote partij, vijf schuiten vol, we maken er minstens den driedubbelen prijs voor. Wie gaan er mee?" eindigde hij, rondziende naar het drietal mannen.

„Ik, en Bill, en de Haai hiet en Dick Bennett met zijn twee jongens," antwoordde Will. „We moeten niet te veel volk meenemen, maar een man of vier zullen we toch wel noodig hebben. Het is een ruwe zee!"

Bob Waters had de wenkbrauwen gefronst toen hij Will den Haai had hooren noemen; blijkbaar was deze hem als metgezel op den voorgenomen smokkeltocht niet heel welkom.

„Wanneer kan de boel hier zijn?" vroeg Bill en wenkte Molly om een ander glas grog.

Sluiten