Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bob "Waters bleef zwijgen; allerlei vreemde gedachten woelden hem door het hoofd ... onder in een schip... schieten ... een klein meisje... op den rug van een matroos door het water gedragen... het warrelde hem alles voor den geest.. . 't was of hij lang geleden ook zoo iets beleefd had ... of gedroomd misschien... was hij als kind op zee geweest? Maar dat kon toch niet... zijn ouders waren boerenmenschen geweest, had men hem altijd verteld; kort na elkaar aan de pokken gestorven ... zijn pleegouders wel maar... Het verhaal van Peter Crawbridge had zekere herinneringen in hem wakker geroepen... of neen, geen herinneringen, maar beelden en toestanden, die hem nu het eerst voor den geest kwamen, vroeger geen bepaalden vorm hadden... hij was vreeselijk angstig geweest, daar onder in het schip... had het schieten gehoord en het inslaan van de kogels... het loeien en beuken van de zee... later ... maar hij had zijn vrees niet willen toonen ...

„Ha, sein van het admiraalschip ... kapiteins aan boord ... zou er wat gebeuren moeten?" riep Peter, „of is er misschien een schildpad van den ouwe overboord geslagen," voegde hij er lachende aan toe.

Het schelle, gillende geluid van een bootsmansfluitje deed zich hooren.

„Vooruit! kom jongens." Peter nam Bob bij den mouw en trok hem mee. „Niet suffen, er moet een sloep gestreken worden. Je bent in mijn bak."

Bob Waters schudde met geweld zijn gedachten van zich af om zich aan zijn werk te wijden; toch kreeg hij eenige vloeken van den bootsman naar het hoofd wegens zijn sufheid en onhandigheid, zooals het heette.

Even later zag men de sloepen van de verschillende schepen afsteken en naar het admiraalsschip roeien, waarde kapiteins aan boord gingen. De beraadslaging duurde meer dan een uur; daarna keerden de sloepen terug en spoedig liep een gerucht aan boord van de Agamemnon van hetgeen de verkenningsschepen gemeld hadden: een landing op Walcheren zou wegens de hevige branding te gevaarlijk zijn, de troepen zouden bij West-Kapel aan wal gezet worden. Elk schip moest een matrozendivisie geven om het geschut te bedienen en de landmacht te ondersteunen in haar krijgsverrichtingen.

Sluiten