Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en hij besloot althans een poging te doen om haar uit haar gevangenis te bevrijden; later zou hij wel een plan beramen om haar naar Engeland over te brengen. Er gingen smokkelschepen genoeg in en uit... „ )

Een praatje met de eigenares van „De Vlaamsche Leeuw" verschafte hem niet veel inlichtingen.

„Ja, 't was een heel groot, oud huis, waarvan die Fransche sinjeur bezit genomen had, een der grootste van Vlissingen. Er waren verschillende kantoren of bureau's in en ze had gehoord dat ook enkele officieren met hun vrouwen er verblijf hielden, tusschenbeiden hoorde men nog laat lachen en zingen... 't scheen er lustig toe te gaan, niet altijd even netjes geloofde ze. Maar die Franschen niet waar?

Lankhurst dacht na... hij wilde beginnen met Emily een briefje te doen toekomen, maar hoe? Niet elke schildwacht, zou slapen ... Als hij nog eens het terrein verkende vóór tot handelen over te gaan, misschien kwam hij dan op een idee. Tot zijn verrassing bleek hem, bij zijn bezoek den volgenden ochtend, dat zich thans niemand in de gang bevond, blijkbaar werd de post eerst tegen het vallen van den avond uitgezet. Tevoren had hij in het logement op een groot papier in het Engelsch met forsche letters geschreven. „Ik zal mijn best doen u te bevrijden. Tracht het raam open te schuiven."

Emily stond voor het venster, hij hield het papier omhoog en zij knikte terstond met een verheugd gelaat, toen zij de woorden gelezen had. Een onderzoek van het hek bracht aan het licht, dat het wel vrij zwaar en nog stevig was, maar dat enkele spijlen toch sterk door de roest geleden hadden. Lankhurst kocht een vijl en een breekijzer en binnen een half uur was hij er in geslaagd de eene helft van het hek draaibaar te maken. Niemand had hem in zijn werk gestoord, blijkbaar werd er zelden of nooit van dezen toegang tot het huis gebruik gemaakt.

Lankhurst keerde terug naar zijn logement om wat uit te rusten en te overdenken hoe hij nu verder zou handelen. Weldra was zijn plan gevormd. Hij kocht een grooten zak, een dikken stok met zwaren knop en een stevig eind touw waaraan een ijzeren haak bevestigd was.

Tegen vier uur des namiddags ging hij weer naar de gang

Sluiten