Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De man beneden hield het ondereinde strak zoodra het meisje den ijzeren haak in de vensterbank bevestigd had en even later kwam Emily naar beneden glijden; Lankhurst ving haar in zijn armen op.

„Dank, hartelijk dank," fluisterde zij hem toe met zenuwachtig-bevende stem, terwijl zij hem de hand drukte „wat moet ik nu doen? Ze kunnen zoo dadelijk hier zijn!"

„Ga maar mee, vlug!" Hij greep haar bij den arm en haastig liepen zij den natten tuin door, langs den schildwacht, die nog steeds op den grond lag; Emily merkte hem zelfs niet op.

„Vertel mij straks maar, wat er gebeurd is; hoofdzaak is nu, dat wij buiten Vlissingen komen. Zeg niets tegen mij en spreek in Godsnaam geen Engelsch; laat alles maar aan mij over," zei Lankhurst onder het gaan.

Op de Markt, die zij moesten oversteken, brandde met flauw roodachtig licht een lantaarn. Hier bleven zij even staan. Lankhurst hielp haar, zoo goed en kwaad als het ging, de Zeeuwsche muts opzetten.

Emily sloeg den mantel om zich heen en vertoonde aldus gekleed inderdaad eenige gelijkenis met een Zeeuwsche jonge vrouw uit den boerenstand.

„En nu naar de poort. Geef me 'n arm, binnen vijf minuten zijn wij er. Vooral kalm blijven!"

In het wachtlokaal, aan de Middelburgsche poort, zat de luitenant Larné, met een flesch wijn voor zich op de tafel, bij het licht van een vetkaars te dutten. Toen de schildwacht hem liet melden, dat een man en een vrouw buiten de poort wenschten te gaan, en dat de man beweerde hem te kennen, sprong hij echter dadelijk op, klaar wakker.

„Ah, monsieur van der Koppen!" riep hij verheugd, den gewaanden Belgischen schermmeester de hand drukkend en daarna met een blik op Emily, die met gebogen hoofd in de schaduw bleef staan: „Een avontuurtje, mon cher? Une belle du pays?"

„Min of meer," antwoordde Lankhurst half lachend in het Fransch. „Dit vriendinnetje van me is vandaag met me uitgeweest in Vlissingen, maar ze moet vóór het aanbreken van den dag thuis zijn, om de koeien te melken. Kun je ons niet uitlaten, mon brave? Er is geen kwaad bij hoor, je kent me, niet waar?"

Sluiten