Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en hun lijden neemt steeds toe. Ja, ik vrees dat de Engelschen daar een geduchten vijand in zullen hebben, veel gevaarlijker dan dat gespuis van Buonaparte. Het drinkwater is hier inférieur... dat is naar mijn meening een voorname koortsbron ... dan warm, vochtig weer ... maar komaan, we zullen uw patiënte eens bekijken. .. met behulp van wat kinabast zullen we haar wel opknappen, als het ten minste alleen de Zeeuwsche koorts is."

„Spreekt ge Engelsch?" vroeg de Hoogh... „Ik maar 'n beetje ... zoo wat scheeps-Engelsch ... Maar Emily verstaat mij toch..."

„Dat zal wel gaan," sprak Dubois. „Ik heb ... relaties aan de overzijde van het Kanaal... en ... 't zal wel gaan, zooals ik u zeg."

't Bleek dat Emily dien dag wat minder koorts had en Dubois hoopte haar spoedig weer op de been te brengen.

„Geef haar een glas goeden portwijn," raadde Dubois. „Is die hier te krijgen?"

„Wel zeker, ik heb nog een kleinen voorraad in mijn kelder en als die op is... de Middelburgsche Courant bevat telkens tal van advertenties waarin wijnfirma's hun merken aanbevelen, als middel tegen de koortsen."

„Best. Den soldaten geeft men jenever en brandewijn. Mijn collega's bij het leger houden het meestal met aderlatingen, maar vooral braakmiddelen en dan als voorzorgsmaatregel tegen kouvatten een koudwaterkuur in den vorm van een bad onder de pomp. Maar uw jonge logée ziet er uit alsof zij nooit ziek geweest is; we zullen haar wel gauw weer krachtig en flink maken."

Op den 31sten Juli waren een viertal notabelen in opdracht van het Middelburgsche gemeentebestuur in het kamp op de hoogten van het Breezand bij den Engelschen generaal Coote gekomen om betreffende de overgave der stad te onderhandelen.

Middelburg had een vrij onbeteekenende omwalling en volslagen gebrek aan garnizoen en geschut, zoodat er van verdediging geen sprake kon zijn.

Den volgenden dag rukten de Engelschen de stad binnen en wisten er zich binnen ongelooflijk korten tijd vollediglin te burgeren.

Sluiten