Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van dezen avond in uw hart, en denk nog eens aan Mara, als het leven u

herwonnen heeft

Süvio. Mijn hart zal altijd zwaar

zijn van herinn'ring aan uw lieflijkheid.

Mara. En doe de bloemen in de schoone wereld

bescheid — die gij zult zien, zag ik wel nooit,

maar toch haar zachte zustren, dat is één.

Süvio. In elke bloem zal zich de teederheid

van uw gelaat aan mij verklaren, Mara

Mara. Ook hier zijn bloemen, maar het zaamlen geef t mij hier geen blijdschap, en ze vallen uit mijn machtelooze handen zonder dat

ik het bemerk In 't land waar ik eens woonde,

daar waren veel, veel bloemen, — o, het was

een schoon en eenig land Het kleine dorp

lag aan de ruig-bewassen helling van een berg, die in de schemering beschermend over te buigen leek; het dal was breed, en in den avond liep van berg tot berg de vredige vallei vol van een zacht

bellen-geklingel, als de koeien keerden

En vreemd weerklonk daar tusschen het geloei

van de geruste runders — schoon men zegt

dat koeien door geloei onweer verkonden.

De stem van onze koe kon ik altijd

uit alle andre hooren, als mijn broer

haar naar den stal geleidde, — zij was blank

en zwart, en o, hoe glanzig was haar huid

Zij kende mij, en wist mijn stem, en boog den kop op, als ik tot haar sprak...... Zij zal

nu wel niet meer in leven zijn Als dan

de schemer van de bergen daalde, liep ik gaarne langs den langen landweg, die zich tusschen eindelooze korenvelden uitstrekte naar het naaste dorp, —- ik zocht de stilte veel

Sluiten