Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En als volgt verheerlijkt zij haar eigen intelligentie:

„Zij weet zoo nauwkeurig de moeilijkste, gevoelens uit te drukken, en zij kent zoo juist de anatomie van een verliefd hart, dat zij precies allen naijver, alle onrust, ongeduld, vreugde, afkeer, het zoet gefluister en den wanhoop, de verwachting en het verzet, en al dergelijke rustelooze gevoelens, weet te beschrijven welke nooit beter gekend worden dan door degenen die ze koesteren of hebben gekoesterd."

Na dit alles kunnen wij begrijpen, dat Mlle de Scudérie niet schroomde, in haar hotel Rue de Bauce te Parijs, het groote klassieke salon van Madame de Rambouillet te gaan imiteeren. De bijeenkomsten te baren huize staan bekend als de Samedis de Sappho, — want, naar de voorliefde van dien tijd, moest de salonière den naam dragen van een doorluchtige Grieksche^ godin, — zij het dat er veel phantazie toe noodig was om in dezewel intelligente maar allerminst gracieuze vrouw, die het type van de blauwkous vertoont, met haar onregelmatige gestalte en opgeblazen wangen, een stralende Godheid te zien.

De bijeenkomsten te haren huize dragen een regelmatiger karakter dan die bij Madame de Rambouillet. Zooals Mme de Rambouillet in alles de bekoorlijke femme du monde, zoo was Mlle de Scudéry in alles de opzettelijke savante. Men discussieerde op de samedis van Mlle de Scudéry bij voorkeur over vooraf programmatisch opgestelde onderwerpen. Een academische stijl had er de voorliefde, het was alles Wat dor, delieve gratie van het Hotel de Rambouillet ontbrak. Toch heeft ook dit salon zijn phantasie, zijn prédeuze anecdoten, en verliest het zich gaarne in liefdessymboliek. De dichter Conrart zond op een avond aan Mlle de Scudéry op geheimzinnige wijze een kristallen zegel met dooreengeweven djfers er op gegraveerd. Het was een vrij duidelijke declaratie, waarop Sappho antwoordde met het volgende versje: „Et vous donnez si galemment Qu'on ne peut se défendre".

Uit dit voorval ontspon zich een geheele correspondentie in madrigalen, waarop het gezelschap bijeenkwam en zich verdronk in sierlijke rijmelarij en bespiegelingen daarover^ — Terecht hebben dergelijke bijeenkomsten den naam gekregen van journées des Madrigaux.

Sluiten