Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rol, want hij had een zoo ontzaglijk langen neus, dat hij 'er Lodewijk XIV mee aan het lachen heeft gemaakt,— Het was een koninklijke neus, en die neus is het middelpunt geworden van vele verzen en vermakelijkheden in de Cour de Sceaux.

Maar wij willen thans ons afwenden van de joyeuze en humoristische zijden van de Cour de Sceaux en de figuur doen oprijzen van Madame de Staal-Delaunay (niet te verwarren met de latere Madame de Staël-Necker), — de croniqueuse van dit salon. Zij was een merkwaardige vrouw. Merkwaardig door haar levensloop en door haar zeldzame talenten. Haar vader, die Cordier heette, had naar Engeland moeten vluchten om aan een schandelijke vervolging te ontkomen. Zij kende hem niet. Delaunay is de naam van haar moeder. Zij werd opgevoed in twee Normandische kloosters, en reeds daar bleek haar ongemeenen aanleg, en kwam men naar haar toe reizen om haar te bezoeken en met haar te spreken. Maar al die roem kon haar niet vooruitbrengen, zij moest het leven in, om een bestaan te vinden, en na vele moeilijkheden trad zij in dienst bij de Duchesse du Maine als femme de chambre. Deze functie ging haar eerst moeilijk af, daar zij bijziende en onhandig was, en — wat haar pijn deed — gerangschikt werd onder de bedienden. Een toeval bracht de waarde van haar persoonlijkheid aan het licht. Madame du Maine, die er altijd op uit was anderen te achtervolgen met haar scherpheden, kreeg het op zekeren dag in het hoofd, in een brief Fontenelle te persifleeren, en droeg haar femme de chambre op, dat plan ten uitvoer te brengen. Deze deed dat zoo schitterend dat Fontenelle er door verrukt werd, en haar tot in de wolken verhief. Zoo kwam zij in het licht, zij werd als lectrice verbonden aan de persoon der hertogin en toegelaten tot de feestelijkheden van haar hof. Zij deed de veertiende nuit blanche slagen, maar duurzamer waren hare verdiensten, waar zij de discussies verhief die haar de vriendschap deden verwerven der bezoekers van het salon. Een ontroerende hef desgeschiedenis heeft zich afgespeeld tusschen den 80-jarigen blinden Chaulieu en Mlle de Launay, maar al wat van innerlijk leven was, werd versmoord door de heerschzucht van haar meesteres, voor wie zij zich in politieke intriques begaf, die haar de verbanning naar de Bastille bezorgden.

Sluiten