Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

X.

Het Salon van Madame-de Tencin.

Na den dood van Madame de Lambert werden de Dinsdagen voortgezet bij Madame de Tencin. Alle habitués van Mme de Lambert verschenen er, want het was het eenige salon, dat waardig scheen om de traditie van Mme de Lambert op te vatten. Het is verwonderlijk! Want zoo geacht als Mme de Lambert was, zoo in opspraak was Mme de Tencin.

Zij werd in 1680 geboren, en kwam in 1714 te Parijs, nadat ze haar kloostergelofte had verbroken en als non een lange • reeks van galante avonturen beleefd. Ontelbaar was het aantal harer jeugdminnaars. zelfs de Regent van Frankrijk schijnt er toe te hebben behoord. In 1726 werd haar onregelmatig leven onderbroken door een tragisch voorval. Haar amant, la Fresnaye. pleegde zelfmoord aan haar zijde, en verweet haar in zijn testament de schandelijkste dingen. Zij werd in de Bastille geworpen, maar bij gebrek aan bewijs in vrijheid gesteld. En daarna begon zij haar reeks van intrigues van religieuzen en politieken aard. Zij werd een echte intrigante, het type van de intrigeerende, ontstuimige vrouw der 18e eeuw.

Toch slaagde zij er later in, zich te rebabiliteeren in haar salon. Wij vragen ons af, hoe haar dit lukken kon, en vinden het antwoord op deze vraag in de omstandigheden van den tijd.

In 1732 beklaagde Voltaire zich al, dat er te Parijs een menigte van salons, kleine koninkrijken, bestond, waar de een of andere vrouw van vervallen schoonheid den dageraad van haar geest trachtte te doen schitteren door het contact met een paar letterkundigen, die zij als haar „eerste ministers" beschouwde. Daar oordeelde men over zijn tijd, en zette met gesloten deuren de nieuwe reputaties in elkander, die men wilde propageeren. Maar deze vluchtige cenakeltjes traden met zooveel brutaliteit op, dat de belangrijke letterkundigen zich er

Sluiten