Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de verdrietige zaak een moord. De heele intrigue hangt eigenlijk samen met deze twee vragen: zal men elkander dooden of niet? Zie hier de eerste acte. Men huwt niet en men doodt niet. Ziedaar de tweede acte. Een nieuw middel om met elkander te huwen en elkander te dooden doet zich voor, ziedaar de derde acte. Dan komt er een nieuwe moeilijkheid bij, de vierde acte, en eindelijk, in de vijfde acte komt men er toe, elkander te huwen en elkander te dooden". Iedereen lachte het arme pastoortje uit.'Maar Jaen Jacques Rousseau had geen woord gesproken. Plotseling rijst hij op uit zijn stoel en werpt zich op den lezer, rukt het manuscript uit zijn handen, vertrapt het, en roept woedend uit: „Uw voordracht is buitensporig, ge ziet heel goed, dat de Heeren U voor den gek houden. Ga weg, en preek liever in Uw dorp." De pastoor wil zich nu op Rousseau werpen, en hij had hem doodgeslagen, als de omstanders de beide vijanden niet hadden gescheiden.

Wanneer men te Granval den Hemel en de Kerk met rust liet, ontstond er dikwijls een bekoorlijk, elegant en licht gesprek. De gesproken taal was in die tijden vaak gekuischter dan de geschreven taal, en men stootte zich aan uitdrukkingen die al te familiaar waren. Beminnelijke figuren uit het mondaine leven, zooals le Chevallier de Jaucourt, en ook wel vreemdelingen van naam, zooals Hume, Beccaria en Franklin kwamen somtijds Granval bezoeken, en er was zulk een levensweelde, dat de zorgen van den dag werden vergeten en de somberheden werden weggelachen, om de tafel in dit gastvrije huis. De levensvreugde van die dagen vierde daar hoogtij, toen bij Holbach geparfumeerde geestelijken, galante ridders, vertellers van lichte fleurige verhalen, inschikkelijke douairières en dik-? buikige financiers met elkander wedijverden in geestigheid. Wij kennen zulke babbelzieke genietingen niet meer, dat zoetelijk genieten van het bestaan en zachtjes zich latenwiegen in draagstoelen.

In het mileu van Holbach vloden de uren gemakkelijk en gezwind. Te middernacht, als het uur van bedtijd had geslagen, verliet men het salon, maar men talmde nog wat in de groote hal van het Kasteel, en vermaakte zich nog met duizende dwaasheden, eer men te bedde ging.

Sluiten