Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik geef 'm volkomen gelijk." Deze stellige bewering van Clémence had nog meer Mama's spotlust opgewekt. „Natuurlijk, die voorziet óók ons faillissement!'

„Op faillissement hoeft 't niet uit te loopen, maar 't is zoo natuurlijk als iets, dat we ons bij de omstandigheden moeten aanpassen, ons dwingen moeten tot zuinigheid".

„Jij met je degelijkheids-idees!" had Bep bits gezegd, waarop Mama sarcastisch had geglimlacht.

Niettegenstaande de waarschuwing van mijnheer Van der Ven was nu besloten : zéker Sint-Nicolaas te vieren. Bep, in het vooruitzicht van het op handen zijnd pretje, trachtte op gemoedelijke manier te overtuigen : „Als de heele wereld gaat „kniesooren," wordt het een onhoudbare toestand; laten wij tenminste, die buiten den oorlog blijven, de pret er maar wat inhouden.

Clémence had geglimlacht, in zóóver Bep gelijk gegeven, dat er wat vroolijkheid moest blijven bij al dit sombere en tragische. Ieder kon het zijne bijbrengen, om het geluk, dat aan de wereld dreigde te ontsnappen, bij de teugels te houden.

Had zij — Clémence — maar de makkelijke natuur van Bep, die zich wist te schikken en te plooien, die goedsmoeds en lachend aanvaardde, wat op haar dikwijls pijnigend diep inwerkte.

In haar luchtig optimisme kon Bep hard zijn, wat onbewust de klove tusschen haar en Clémence breeder maakte. Bep, gevierd en daarvan zelf terdege overtuigd,

Sluiten