Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een ander kind, en toch het niet-eigene een schaduw werpt over het zonnig plezier van zoo'n kleine.

Plotseling — dikwijls wist ze niet eens waardoor — was alle bekoring voorbij, moest zij die opgepriktheid belachelijk vinden, leek het, of de één voor den ander hier stond uitgestald, of ze komedie speelden ....

Wanneer ze over de hobbelige grachtkeiën terugreed, knaagde dan een schrijnende desillusie. Soms had zij zich moeten bedwingen niet midden onder het feest uit te barsten in schaterlachen of in tranen. Met geweld had ze haar drift en gespannen zenuwen ingetoomd tegenover degenen, die haar irriteerden door zoutelooze aardigheden, óf, begeerig, met haar trachtten te flirten. Het had haar ontzettend geprikkeld. Verwonderd had zij zich afgevraagd, of ze de éénige was, die met gedachten van afkeer en verbittering rondging; zoo ja, waarom ze 'n uitzondering moest zijn.

Ze wist ten slotte met één wapen elke opdringerigheid af te weren, het werd een vlijmend plezier het succes er van te ondervinden. Onverwachts kon ze aan het meest onbelangrijk gesprek een ernstige wending geven, gaan praten over een arm gezin, waar ze de kinderen had gevonden schreiend van honger, over een bezoek aan het gasthuis, waar de dominee een stervende bijstond. Vragen ging ze, of de gedachte niet luguber was, hier te dansen, opgewonden - vroolijk te zijn, terwijl op zoo korten afstand de bloedige oorlog woedde en zoo ontzaglijk werd geleden.

Sluiten