Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Waar zou je beter kunnen zijn dan bij je eigen zuster,' vond Mama.

„Ja, waar zou 'k beter kunnen zijn," echode Clémence. „Nu weet je wat, ik schrijf intijds." „Uitstekend ; zoo gauw je bericht komt, laat ik de logeerkamer op orde brengen."

De fijne koperen wijzers van het marmeren wekkerklokje stonden op kwart-vóór-vijf, van André viel nog niets te bekennen.

„Dat is nu je zwager, dat wordt je gastheer," dacht Clémence bitter.

Juist toen zuster van Berkel van de wandeling terugkwam, snorde de auto vóór. André sprong er uit, gooide met een klets het portier dicht, vloog in zijn gejaagdheid bijna tegen zuster van Berkel op.

„O pardon, pardon .... Zeker de verpleegster van mijn schoonzuster?" — Zijn kritische blik nam haar met voldoening op. — „Kunt u misschien zeggen, is de jonge mevrouw van Zuylenhoven Lentsveld nog hier? Hij vroeg het, sterk accentueerend.

Zuster van Berkel legde de situatie uit: mevrouw was er, toen zij uitging ; ze kon natuurlijk niet zeggen, of ze nu vertrokken was.

Dientje deed open.

„Meisje, ach zeg eens, is de jonge mevrouw van Zuylenhoven Lentsveld nog hier?" herhaalde André.

Sluiten