Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

versterkt werd door de kleur-schakeering der toiletten en het gepassioneerd spel van het „strijkje," waarvan de donkere „Zunki" de bezieling was.

Heel het Gooi scheen in deze lust-warande saam te zwermen, gelokt door de muziek, die met onweerstaanbaar entrain zweepte tot dansen.

Bep was van kind-af daarop dol geweest j André deed voor haar niet onder.

„Heb jij ?óó'n massa kennissen?" vroeg Clémence schijnbaar zonder bijbedoeling, toen hij op een avond verhit van het walsen, zijn whiskey kwam drinken, aan het tafeltje, waar zij had zitten toekijken.

„Je maakt hier kennis, aardige meisjes bij de vleet moet ,e maar opletten, zoo n massa verduiveld-mooie* snuitjes. Hi, wreef met zijn zakdoek langs Jiet voorhoofd.

„Neemt Bep er genoegen mee, dat je met al die jonge meisjes danst ?"

„Moet ze maar.... Verdikkie, ik laat haar óók vrij." „O ja, maar" ....

„Hij keek haar even beteekenend aan. „Waarom dans je zelf met, dan heb je geen gelegenheid je aan mij te ergeren.

„'t Is zoo vermoeiend ; ik durf 't niet aan."

„Zou mij wat kunnen schelen, 'n jaar vroeger of later er tusschen uit te knijpen ; kort en goed, daarmee basta." Hij vertrok met luiden, hinderlijken lach.

Clémence zocht afleiding in het opwindend spel der

8

Sluiten