Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mooi boek ergens alleen, of voor den Bechstein in „Sunny Home .... *

Ze keek opzij; haar oog viel op de zwaargedrukte letters : „de Oorlog." Een huiver doorrilde haar de oorlog, en hier de draaiende menschen, de woeli*e' muziek, hier het lachen en dollen in onbeduidend genot. Fel schrijnde het contrast.... Het was, of iets drong tot vluchten, weg uit deze drukte, naar het verlaten dorp, onder den met stille sterren gesierden hemel.

„Sterren" .. ze zag op, moest opzien .... Een gedicht schoot haar te binnen, dat ze - vroeger op school nog - had gedeclameerd. Ze herinnerde zich levendig hoe stil het was geweest rondom het gerucht van haar stem, hoe later de meisjes hadden aangedrongen : „toe nog n keer ze niet gewild had, niet gedurfd, uit angst voor te sterke emotie. Het waren versregelen, waaruit de wanhoop schreide.

......Lief, eens zullen wij sterven, wij beiden

wij samen, of ieder alleen.

En 't graf is zoo diep en de hemel zoo hoog

tn naar t eeuwige leven vraagt geen.

En ik heb niets dan de stem van mijn harte,

jJie mij t eeuwige leven belooft,

En de heilige, onsterfelijke sterren

Hoog boven mijn sterfelijk hoofd." 1)

0 Hélène Swarth.

Sluiten