Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

p

zitten. Eenige musschen, die gulzig de gestrooide kruimels kwamen wegpikken tusschen het kiezel, vlogen verschrikt op.

„Is 't geen heerlijk nieuws?" las Mama verder. „Ik zelf roep : hoera ! leuk, het volgend jaar zoo'n éénig, klein handenbindertje. Dan zal ik me niet meer vervelen, als André dagenlang soms in Utrecht is. Ik heb hem voorgesteld, het goedje voor de luiermand zelf in elkaar te prutsen ; het lijkt me typisch werk. Maar, er komt niets van in ; alles moet ik buitenshuis laten maken, of kant-enklaar koopen. „Het mag met zooveel kantjes en strikjes en kwikjes, als ik maar wil,' zegt m'n manneke. Als het wat verder is, kom ik over, en gaat u, of Clémence, zeker mee om den uitzet te bestellen, nietwaar? Informeert u eens naar het beste adres. Ons plan is, de baby naar u te noemen, „Eugenie." Mama van Zuylenhoven moest peettante worden ; die wil echter geen nieuwe petekinderen bij het troepje, dat ze al heeft. Als het een jongen is noemen we hem „André' naar z n eigen Pappa; mijn Vaders naam „Gerard," vinden we allebei leelijk.

Clémence, zich indenkend, hoe „André'tje van Zuylenhoven" altijd zou doen denken aan den grooten André, zei spontaan : „hé, als 't maar 'n meisje is!

En Mama, om de aardigheid van de naamgenoote, stemde mee in, noemde met zachte streeling het kindje : „Eugenetje." Toen ging ze aan tafel zitten, sloeg met

Sluiten