Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geen moeder had en hij — Ernest! — in Elly s muzikale ontwikkeling belangstelde, had ze het natuurlijk gevonden, het ook op prijs gesteld. De égards, waarmee hij haar behandelde, had ze gewaardeerd; nu verweet zij zich haar te groote naïveteit, die er nooit andere beteekenis aan had

gehecht Ze had een vlakken indruk van hem, een

echte zakenman was hij. Stond er niet op het naambord aan de deur, dat hij vertegenwoordiger was, ja van welk Fransch modemagazijn ook weer? Ze kon zich voorstellen, dat hij erg animeerend zijn artikelen wist aan te prijzen Goedig was hij, en degelijk, maar niet wat zij

wenschte, géén Paul van Berkel.... Wat een vergelijking : deze man, of Paul, die zoo hoog, onbereikbaar-hoog stond in haar liefdeleven !

„Op geen ongelegener moment had deze brief kunnen komen," dacht ze, onrustig heen en weer loopend. Een moeder voor Elly zou ze willen worden, maar, als het huis in de Verhulststraat het hare ging worden, zou ze er komen op de éérste plaats als vrouw van dezen Ernest Wallé.... Dat kón niet.... Ze schudde het hoofd met beslisten slag. Te voren wist ze, dat hij het vergelijken met Paul van Berkel niet zou doorstaan, altijd de mindere zou blijken.

Ze bleef staan bij het raam, waartegen urenlang de regen tikkelde; het leek, of er nooit een eind zou komen aan dien dreinenden regen. Zou hij het voelen, er onder lijden, als ze afwijzend antwoordde ? Hinderen zou ze

11

Sluiten