Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vol kleine, arme menschen Vergeef mijn zwakken

wil, die niet wist hoe te handelen, mijn broos karakter, dat Uw schatten versmaadde. Ach, ik weet zelf niet waarvoor .... Maar nu weet ik, dat ik alle menschenoordeel zal tarten. Ik wilde, dat ik hier ze zeggen kon, allen die er mee spotten, dat ik ben besloten, dat ik zal dóórzetten. Hier is alles zoo licht en zoo blij en zoo makkelijk ; ginder wordt het dikwijls zwaar. Maar geef mij uw kracht mee, o Jezus, als een wapen in de hand. Laat mijn wil vast zijn gevestigd als het huis op de rots."

„Clé, wat heb jij voor onzalige plannen in je hoofd gehaald ?" begon aan tafel Jos.

Clémence ving Mama's uitdagenden blik, die de woorden van Jos moest bevestigen.

„Vind je 't zóó onzalig ?

„Hyper-idioot is 't, absurd 1"

„Wat kan 't jou eigenlijk schelen ?"

„Verdikkie, mij persóónlijk niets ; maar 't feit op zichzelf, dat jij daar ineens Katholiek gaat worden, Katholiek, vind ik bepaald lachwekkend.

Clémence voelde den hoon van zijn sarcasme, wilde met eenzelfde maat hem terugmeten.

„Laat ik jullie óók eens doen lachen ; ik doe 't zoo zelden."

Jos, geprikkeld, sarde : „word je nu meteen begijn ? of non ? je hebt 'r nèt zoo'n uitgestreken gezicht voor.'

Sluiten