Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

keek door het boogje van zijn hand, of ze in 't vereischt gelid stonden. Toen ging het met een ernstig snuitje van stapel. Geduldig ging mee het tellen van Clémence: „ééne-tweeje-drieje.

Er werd geklopt. Het dienstmeisje stak het hoofd om den hoek van de deur. „D'r is *n meneer, om u te spreken."

Een onstuimige vreugde greep Clémence aan. Paul!... Terstond volgde de tempering, kon zij van zichzelf niet uitstaan deze ziekelijke gewoonte weer alles met hem in verband te brengen.

Johnnie speelde lijdelijk door: c-e-d-f-e-g, alleen nu Clémence niet telde, vlugger en nonchalanter.

„Even wachten," zei Clémence, haar hand op die van Johnnie „Heeft die heer z'n naam niet genoemd?"

Truitje zei bedremmeld, dat ze vergeten had er naar te vragen.

„Hij ziet 'r nogal jong uit, roodachtig haar heeft ie en 'n blauwe jas aan," legde ze uit.

„Dan weet ik 't al"; Clémence zei het met lichte teleurstelling. „Vraag of mijnheer over 'n half uur terugkomt ; zeg, dat 'k les geef."

Truitjes hoofd verdween. Johnnie zette het nieuwe stukje open van Behr. „Jos .... wat kan die hier te maken hebben ? dwaalden de gedachten van Clémence af.

Met een gemeene fout riep Johnnie haar tot de orde.

„Pas op, niet struikelen op t laatst 1

Sluiten