Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het zou een volmaaktheid worden van geluk ; misschien ben ik innerlijk niet sterk genoeg zulk een overvloed te dragen."

Eén keer nog had ze hem gezien, in het Concertgebouw, na afloop van een matiné. Hij ook had haar opgemerkt; in zijn gelaat was iets gaan lachen van blijdschap. Het kon geen verbeelding zijn.

In de volte van de leegstroomende zaal hadden ze elkander uit het oog verloren.

Dien uitleg tenminste trachtte zij er aan te geven. Het feit echter was : hij kwam achteraan, en zij had niet durven omzien.

Het voorjaar trad in met schatten van schoone beloften. De boomen droegen weer het licht-groen siersel; boven de aarde spande zich blauw de hemel, waartegen losjes wattige wolkjes dreven. Met de zonnige huizen mee kaatsten zich de mooie luchten in het onbewogen water.

Clémence kwam van het Donderdagsch bezoek aan het kerkje op het Begijnhof, waar Aanbidding was. Als een klein, rustig dorp bakende zich het hofke af van het woelige stadscentrum. Het lag er veilig en in altijd Zondagsche stilte. Gemoedelijk rijden zich de huisjes schouder aan schouder, als oude vrouwkes, die elkander steunen. Elk huis had zijn voorpleintje, zijn eigen groen hek ; ze vormden gezamenlijk een straat om den tuin in het midden.

Sluiten