Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wezen wachtend op een stralenden zomer van geluk. Ze voelde een wijding, die alles verlichtte en verblijdde ; de toekomst lag open als een heerlijk visioen. Het weten, dat ze eenzaam stond in het woelige leven, dat ze door thuis veronachtzaamd werd, dat Mama's hardheden haar hadden doen ineenkrimpen van verdriet, dit alles wat ze gemeend had op den duur boven haar krachten te gaan, ze kon het dragen moedig en fier.

Alle moeilijkheden, voor zoover zij lagen buiten de grens van geloovig aanvaarden, waren opgelost. Pater van der Hoeven had beloofd, binnenkort haar toe te laten tot het Doopsel, en in het begin van Mei — de mooie Mariamaand — tot de eerste H. Communie. Het waren heldere accoorden na een lange Marcia Funèbre, de aanvangsklanken van een jubelend Vivace !

In deze stemming werd ook het heimwee naar hem, die uit haar herinnering niet te bannen'scheen, verkalmd tot stille berusting. In het feit, dat ze elkander niet meer ontmoetten, zocht zij een bewijs, dat ze voor elkaar niet bestemd waren, dat ze wellicht een veridealiseerd droombeeld had liefgehad, vreemd aan Paul zelf. Straks op haar eerste Communie-dag zou ze het offer brengen, zou het een vreugde zijn te komen met handen vol offers.

Ze kon de menschen benijden, die ze zag opgaan naar de Communiebank, om uit de priesterhanden te ontvangen den schat van het tabernakel, Christus in het sneeuw-

Sluiten