Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in den stap. der bonte bende, waar voetvolk en ruiters ordeloos door elkaar warren — in versjofelde riddermantels, in lompen, in vonkend staal; blinkende helmen, pluimbossen, spitse haneveeren, toppermutsen, breedgerande vilthoeden, bedelaarskaproenen wemelende dooreen; in de scheefgedragen lansen en vuurroeren flitsen hchtschampen, een sidderend stralennet over den kleurwemel. 't Gezoem der stemmen slaat uit in vlagen van jolend gelach.

Hendrik op z'n hoog paard, den teugel los, andere hand aan de vaandelstang, overziet den troep tevreden. Om hem en boven hem waait Christiaan's vlag — een zonnevlam die hem omhult. Ze is de schrik van de Bisdommen en de hoop van 'de ketters! Ze is zijn nieuwe liefde!

't Is voor den koning van Bohemen, na den slag op den Prager Witten Berg berooid zwerver als zij allen, dat de hertog van Brunswijk op Mansfeld's voorbeeld, zonder geld of goed, met niets dan z'n naam en vaan, een leger wilde! Nu is er dat leger, en vanlandlooperisook hij, Hendrik, uit honger en heimwee ineens een triomfant kapitein.een der twaalf van Brunswijk. Zich vastklampend aan Brunswijk's vaandelstang heeft hij 'redding en behoud gevonden. Juist toen hij de armen in dwaas verlangen weer uitsloeg naar. het verlorene — Fenne? z'n vroegste jeugd? — hij kan zelfs niet meer bedenken wat. .Vergeten is 't met den weemoed, die hem verziekte. — Hij heeft een doel, een vrind gevonden, nieuw leven! Ook Hertog Christiaan, drie en twintigjaar alshij, en op z'n zeventiende rijk beleend Luthersch Bisschop van Halberstadt, heeft jaren van wild avontuur achter den rug. Ook hem drijft de onrust, een roekeloos en woest verlangen naar geluk, 't Laatst heeft Hertog Christiaan gezworen, de koningin van Bohemen haar kroon en troon terug te geven. En hij zal!— Heerlijk z'n helper te zijn.

Sluiten