Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

breeder geschouderd dan hij. Maar hij tilt het licht op in z'n arnien. Kolonels en kapiteins hem na, elk op een der Apostelen aan, elk beurt een beeld af en tilt het op. Hendrik 't laatst. Alleen Joannes staat er nog, kalm en blank met beker pn slang. Z'n handen zijn niet knoestig, maar fijn en edel, en z'n gezicht is jong en argeloos. Hendrik ziet naar hem op, 't is of hij hem herkent, gedaante uit z'n knapenverbeelding. Man tegen man staan zilveren Apostel en geharnast kapitein. En de kapitein ziet zich zelf, grof en verweerd, een bruut jsoüder geweten meer.... Hij die eens droomde over Joannes en zijn Evangelie.... Het Woord is vleesch geworden.... en we aanschouwden Zijne heerlijkheid.... Wat voor herinnering verlamt hem ineens tot een droomer?. ... Maar wat gaat de doile Christiaan ook doen met de Munstersche Apostelbeelden? Wat hij met Joannes?.... Onzin 1 *t Beeld opnemen natuurlijk, zooals de anderen deden, en vlug, want hij is de laatste, allen hem vooruit in 't middenschip.... Leeg staan voetstukken en zuilen van hun glanzende wachtels beroofd, en nu de elf verdwenen zijn, is het altaar stil met den rooden glans der Godslamp en het plechtig tabernakel. Hendrik hoorde nog nooit de stilte van een kerk — nu voor 't eerst —- „de broodgod werd niet gestoord dezen keer'* pijnt het hem door 't hart. Dat was 't begin van z'n jacht naar het geluk..... Broodgod... . Fenne'sstem. • •. toch nog?.... Broodgod.... en Fenne ? En wat, sinds hij Hem en haar verloor ?.... Is z'n hart niet in stukken uiteen, die hij* telkens om de moordende pjjn weer wjl samenhouden door een gevoel en een doel, loos en voos ? Nu is 't zij» liefde voor Christiaan's vlag....

Duizend duivels, is hij. aan 't verkindschen bij z'n Joannes? Zou hij: ten laatste aan den voet van dit tabernakel getrokken,

Sluiten