Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET WETEN

En weder suisde 't glinstrend bladerdak. En uit het loof kwam weer die stem geslopen Als een venijn, dat haar naar 't harte stak, Bij zoete droppen in haar bloed gedropen.

Toen viel de wereld voor haar oogen open.

Alsof een nevel voor haar blikken brak.

Toen wist zij al haar hunkeren en hopen

Naar 't deel vervuld, waarvan die stem haar sprak.

Een schaamte en angst dreef naar haar zachte wangen Ue roode bloedgolf van haar bonzend hart. En vliedend door de Paradijsche lanen

Brandden haar oogen van haar eerste tranen

Toen weende zij om de allereerste smart Om hemeldroom en menschelijk verlangen.

Sluiten