Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WIE MET DE KUS VAN ZIJN KIND....

Voor Carien

Wie met de kus van zijn kind op den mond Het eerste der dagelijksche uren begint, Dien is *t of nachtlijks een bloesem ontstond, Die 's morgens hij plukt van den stam, die hij mint.

En in zijn kleeren bewaart hij haar speur

Lang na de bloem is verwelkt en verdorst.

En telkens doorzweemt hem haar bloei en haar geur

En 't balsemt de pijn van de vlijm in zijn borst.

Maar wie de kus van zijn kind nog ontvangt, Als 't uur valt: een roos, die de naherfst zich wint. Bijna te laat aan de tak waar ze hangt, Te zwaar en te bleek, en te vallen begint....

Dan wordt het leven te zwak en te broos.... Wie dan de kus van zijn kind nog verwerft, Die vangt op zijn adem de geur van een roos En droomt van een bloem en vergeet, dat. hij sterft.

Sluiten