Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pijnlijk-gerekte zwijgpoos terug willen nemen, wat hij met overtuiging gezegd had. Doch in 'n korten tweestrijd overwon z'n trots en Mathildes antwoord steunde hem.

„Wat je daar allemaal beweerd hebt, Sieg", zei ze kalm en ernstig, „overvalt me. Ik moet probeeren, het rustig voor me zelf te overdenken. Alleen dit begrijp ik al wel: ik mag je niet in de weg staan bij 't maken

van je carrière Maar ik voor mij, ik zou al zoo

tevreden geweest zijn, als we mochten krijgen, wat we zoolang samen genoopt hebben, vóór dat jij zulke eerzuchtige plannen had."

In deernis met haar, drukte hij, warm-hartelijk heur handen.

„Eerzucht is geen fout, liefste. En als ik slaag, als ik jou kan laten deelen in m'n roem "

Ze trok haar handen terug en hij voelde ze beven aan z'n arm.

„Ach", zei ze, toonloos, „wat is roem? Ik vraag 'n beetje geluk, anders niet."

„Zoo praat je, kindje, omdat je niet weet, wat er in de wereld te bereiken is, als je de moed hebt de kansen waar te nemen, die het lot je aanbiedt."

Ze antwoordde niet, maar, als wilde ze dit gesprek zoo spoedig mogelijk beeinden, strekte ze haastig de hand uit naar den belknop van tante Cato's huis, waarvoor ze weer gekomen waren. Doch vóórdat ze de schel overhaalde zei ze met aandrang en afgewenden blik: „Laten we er tante voorloopig nog buiten laten, Siegfried. Ik ben bang, dat ze je niet begrijpen zal en

nou je weet, ze is zoo scherp in haar oordeel Dc

zou niet graag willen, dat ze jou verkeerd

Schielijk trok ze aan de bel. In 'n snik was de zin gebroken.

Sluiten