Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het boven verwachting. Want wat mevrouw Rumpke ook aan kwaliteiten te veel of te weinig mocht bezitten, aan tact en geduld om met kinderen om te gaan had ze de juiste maat. Zoodat zij al spoedig de meest gezochte piano-onderwijzeres werd voor eerst-beginnenden.

En nochtans brachten de Rumpke's het nooit tot zekeren welstand. Het financieele beleid van mevrouw spotte met de theorieën van meneer, die alles afwist van de zegeningen van het sparen, maar nooit de kans kreeg, die zegeningen zelf deelachtig te worden.

En zoo wisselden overdaad en armoe, bezit en schuld in den huize Rumpke met het begin en het eind der kwartalen, wanneer de boekhouder z'n salaris en de piano-onderwijzeres de honoraria voor haar lessen ontving. Het feit, dat ze maar één kind hadden, dat, nog jong, reeds 'n merkwaardigen musicalen aanleg toonde, vermeerderde bij de moeder de zorgeloosheid ten opzichte van hun materieele belangen.

Dat Siegfried 'n groot artiest zou worden, die zich met glans en glorie door de wereld heen zou slaan, stond bij haar vast. Z'n musicaliteit was het erfdeel, dat zij hem na zou laten en ze vond, dat haar zoon daarmee meer dan tevreden mocht zijn.

Met den dood van haar echtgenoot brak echter 'n waarlijk zorgenvolle periode aan. Ze ondervond toen eigenlijk pas, wat ze aan den stillen gedweeën man verloor, begreep, dat hij in veel meer z'n zin had doorgedreven dan ze tijdens z'n leven had gemerkt. Nu z'n zachte, onmerkbare leiding en z'n salaris ontbrak, dreigde het met de financiën van mevrouw Rumpke volkomen spaak te loopen, zoodat er feitelijk doorloopend geldelijke moeilijk* heden waren, groote of kleine, meer of minder nijpend, maar geldzorgen in ieder geval en bijna dagelijks.

Sluiten