Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vuur. Ja, ja, dat was zoo de manier om je van de zaak af te maken, foeterde hij, terwijl hij met driftige stappen en gebalde vuisten in z'n kamer op en neer liep. Duizend beloften deden ze om je vooruit te helpen, maar klopte je bij ze aan, dan waren ze niet thuis, of maakten er zich met 'n smoesje van af. O, maar hij had ze niet noodig; hij zou toonen wat hij vermocht, hij zou er komen, voor den drommel, ondanks alles.... En hij wond zich op tot driftige kwaadaardigheid om zich maar niet te bekennen, dat de brief van den ouden leeraar feitelijk de bevestiging was van wat hij diep-innerlijk in bezonnen oogenblikken vreesde als z'n lot, het lot der velen, die bedrogen waren in de in zich zelf gestelde verwachtingen.

Doch op deze opwinding volgde weer diepe neerslachtigheid, waarin hij, gedwee als 'n hulp-zoekend kind, troost zocht bij Thilde, al weerhield hem z'n trots haar precies te zeggen, wat de leeraar geschreven had.

Tegenover z'n meisje beschuldigde hij hem van gebrek aan belangstelling voor z'n oud-leerlingen, beklaagde zich over eigen te kort aan tijd voor studie.

Zoo graag zou hij zich voorbereiden voor viool-concerten, en bovenal meer tijd vrij hebben voor compositie. Maar aan den anderen kant, hij had geen haast om z'n plannen ten uitvoer te brengen, er zou zich wel 'ns 'n gelegenheid voordoen om de aandacht als koordirigent, als componist Op zich te vestigen .... Hij zei 't allemaal om het Thilde te laten beamen, om uit haar mond te hooren bevestigen als 'n vaststaande waarheid, wat hij zichzelf in z'n neerslachtige stemming niet meer vermocht op te dringen.

En z'n méisje, in haar krachtig geloof in hem, beaamde het gretig met tegelijk echt-vrouweiijke, diplomatieke tact. O, aan z'n slagen hoefde hij niet te twijfelen. Was niet iedereen het er volkomen over eens, dat hij verreweg

Sluiten