Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij had beloofd zich dien middag vrij te maken voor de wandeling en uiterlijk om half twee present te zullen zijn. Tante Cato had gewild, dat hij bij haar koffie kwam drinken, doch dat was hem onmogelijk geweest Hij had n invitatie om huiselijk bij de van Rodes te komen lunchen, die 'n bekende zangeres uit Amsterdam te logeeren hadden.

De kraaloogjes van tante hadden bij z'n uitleg vonken geschoten en uit het nerveus trekken van haar smalle lippen was te merken geweest, hoeveel moeite het haar kostte te zwijgen. En zwijgzaam was ze gebleven aan de koffietafel, waarvan ze iets feestehjks nad willen maken.

Het gejoel en 't klompengeklots der kinderen, die naar de nabije volksschool gingen en met hun luidruchtige kwettergeluidjes de straat vulden, was al voorbij het stille huis gerumoerd, de vergulde wijzer op de ouderwetsche pendule was in z'n onverstoorbaren loop reeds over het half uur van twee gegleden, maar de bekende, haastige stap van Siegfried op het straat-plaveisel, noch z n karakteristiek kort belletje aan de voordeur beeinde het pijnlijk-wordende wachten.

Eindehlk stond tante Cato met 'n bruuske beweging op. „We gaan, lieve," zei ze.

Als ze „lieve" zei, wist Thilde, dat ze zich eenvoudig te onderwerpen had. Nochtans waagde ze 'n verdediging van biegfried. Maar tante zei streng:

„Hij had op tijd moeten zijn, nu, eerder dan anders, had-ie op tijd moeten zijn.

Ze ging naar haar kamer om zich te kleeden. En ook Thilde ging haar hoed opzetten en haar manteltje aantrekken, maar ze deed het treuzelig langzaam. Altijd hoopte ze nog, dat hij komen zou, aldoor

Sluiten