Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was, lag uit over het park, waarin het eerste prille groen te schemeren begon. Als in droom verloren zaten de beide vrouwen naast elkander, woordloos. Totdat op-eens 'n schok door Thilde voer, die 'n heftig rood naar haat wangen joeg.

Daar, op het einde van de dreef, kwam hij aan. Ze herkende hem aan het energiek neerzetten van z'n voeten, als hij liep. En steviger, veerkrachtiger nog dan anders leek haar z'n tred, nu hij ging naast twee met elegant lichaambeweeg voortwandelende, opvallend-modieus gekleede jonge vrouwen.

Leonie van Rode herkende Thilde onmiddellijk en ze giste in de andere, haar onbekende, de Amsterdamsche zangeres. Als door 'n ruwe vuist omvat, kromp haar hart in-een. Met wfjd-open angstoogen staarde ze de nadering van het drietal aan, terwijl tante Cato met haar oud, zwak gezicht nog niets bespeurde en alleen attentie had voor de vrouw van den slager Bink, die achter 'n manden-kinderwagentje op en neer drentelde en haar geweldig ergerde door het Opgedirkte Costuum, ver boven haar stand. Maar Thilde ontging nu niet» meer. Het was, of ze uit 'n schuilhoek de anderen bespiedde. En 't viel haar nu voor't eerst eigenlijk op, hoe verzorgd en zwierig Siegfrieds kleeding was geworden, hoe hij er duidelijk naar streefde de allures van 'n heer uit den eersten stand aan te nemen. Ze moest erkennen, dat hem dit volkomen gelukte, dank zij z'n fijn-besneden intelligent gezicht, z'n goed-gebouwd, slank lichaam. Doch dit gaf haar geen trots of voldoening, veel-eer verwekte het 'n vage angst, Siegfried te zien als standgenoot van de mondaine, chieke Leonie van Rode

Die toch altijd in hem den burgerjongen zou minachten, flitste 'n door tante Catö in 'n booze bui geuite waar-

Sluiten