Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

monteering was zorg genoeg besteed, décors en costuums voldeden aan verwende eischen. Maar wat voor Siegfried het zwaarst woog, de muzikale vertolking, bleef ver beneden z'n verlangens, hoezeer hij al z'n krachten daarvoor ook ingespannen had. Doch daar was de aanmatigende, ijdele eigenzinnigheid der solisten, die zich sterk achtend door hun onmisbaarheid en steunend op hun tooneelroutine, z'n op- en aanmerkingen en bagatelle behandelden, daar was de onhandelbaarheid van den regisseur, voor wien het uiterlijk vertoon hoofdzaak was en de muziek 'n lastige en moeitegevende bijzaak, daar was vooral de prima-donna, de mooie, brutale, verwende Lilly Schönberg, die de titelrol speelde en hem wanhopig maakte met haar opzettelijk geknoei, dat 'n wraakneming was voor z'n geirriteerde, ongeduldige

opmerkingen O, er was zooveel, waartegen hij,

gedesillusionneerd, moest vechten en medewerking, hij had ze vrijwel bij niemand gevonden. En nu, om z'n angst tot wanhoop te maken, bleek de tenor verkouden geworden, zoodat er van de groote aria en het geestige liefdesduet in de tweede acte wel niet veel terecht zou komen. Nee, de eerste aanraking met de schoon-schijnende tooneelwereld was hem niet meegevallen en het ergste was, dat hij deze moeilijke dagen moest doormaken zonder den optimistischen steun van Van Rode.

Want al had deze beloofd, dat hij op de dagen van voorbereiding aanwezig zou zijn, hij had zich tot nu toe niet vertoond en Siegfried wist op geen stukken na waar hij uithing. Het verwekte z'n spijtige verwondering en versomberde z'n voorgevoelens. Bleef Otto weg, omdat ook hij aan het welslagen twijfelde? Voor Siegfried begon het fiasco vast te staan. Het was wel zeker, hij en van Rode hadden hun werk overschat en het

Sluiten